Met de woorden "en nu maar hopen dat de trein rijdt" zeg ik rond drie uur gisterenmiddag mijn collega's gedag. Ik moet naar Rotterdam Centraal en tussen Den Haag HS en Delft gaan de treinen niet of onregelmatig vanwege de blikseminslagen. Op Amsterdam Centraal lijkt de sneltrein naar Breda te rijden en die stopt volgens het informatiebord ook op Rotterdam Centraal. Gelukkig!

Een half uur onderweg slaat het noodlot toe. "Dames en heren. Volgend station is Den Haag Holland Spoor. Wegens de blikseminslagen tevens eindpunt van deze trein." Iedereen in de coupé begint onmiddellijk te bellen. Het station blijkt een verzamelpunt geworden van gestrande reizigers die angstvallig de sporen in de gaten houden richting Delft, Rotterdam en verder. Druk, druk en nog eens druk! De stationsspeaker roept om dat men het beste de tramlijn 1 naar Delft kan pakken. Hierop stort de massa zich op de overvolle tram, die 'maar' om het kwartier rijdt.
 

Er rijdt iets!
Een paar minuten later volgt er weer een omroepbericht: "Op spoor drie komt over enkele ogenblikken de trein binnen naar Rotterdam Centraal. Pas op met instappen en geef elkaar de ruimte." Ik sta al op dit perron en zie de mensenmassa van de tram terug de trappen op komen stormen. De trein is in korte tijd helemaal vol en de machinist zet de trein voorzichtig in beweging.

Zo'n vijfhonderd meter voor het station van Delft komt het gele gevaarte opnieuw piepend tot stilstand. Een half uur lang is het stil en de temperatuur stijgt langzaam in het treinstel. Dan gaat de deur plotseling open en wordt iedereen verzocht uit te stappen. De elektriciteit is weer van de bovenleiding afgehaald en we moeten te voet verder. Op de bovenstaande foto's is deze voettocht te zien.

Delft
Op het perron van Delft is het wederom ontzettend druk. Inmiddels is het 17:45 en ik begin me af te vragen of ik ook geen autorit huiswaarts moet gaan regelen. Naast mij staat een NS-medewerker druk te bellen. Hij hoort van zijn collega dat er weer stroom op de bovenleiding staat. Hij draait zich om, ziet tot zijn schrik dat meerdere mensen dit hebben gehoord en maakt een 'ssttt'-gebaar. "Als iedereen dit weet, ontstaat er een stormloop op deze trein. Houdt het nog maar even stil."

Na een kwartier komt de trein waar we eerder zijn uitgestapt het station binnen gerold. Ellebogenwerk en proppen maar weer. Uiteindelijk komen we om 18:35 op Rotterdam Centraal aan. Twee uur later dan normaal.

Lichtpuntje van deze dag: Het personeel van de NS heeft er alles aan gedaan om het leed te verzachten, tot moppentappen in de trein aan toe.